|
Shu-ting Cheng, Leefstijltraining

"Ik was 21 jaar en voelde me al een tijdje moe. Niet gek, want ik was ontzettend druk met werk en mijn sociale leven. Ik besteedde er dus weinig aandacht aan. Tot ik op een ochtend wakker werd en mezelf niet goed meer kon bewegen. Ik ging wel naar het werk, met pijn. Gedurende de dag ging het slechter. Toch bleef ik mijn grenzen overschrijden, totdat ik zo slecht ging lopen dat mijn manager me naar huis stuurde. De diagnose: acute Artritis Psoriatica (vorm van reuma). De medische molen volgde, met meerdere soorten medicatie. Tijdens deze periode werden de ontstekingen alleen maar erger. Totdat zo ongeveer alles in mijn lijf ontstoken was en ik me nauwelijks meer kon bewegen. Alle gewrichten, klein en groot deden zeer. Op het dieptepunt kon ik zelfs niet meer zelfstandig eten of douchen.
Tijdens het ziekteproces had ik depressieve gevoelens; ik wist niet hoe ik het ziekteproces kon keren. Wel had ik de vaste overtuiging dat lichaam en geest hand in hand gaan en zag ik, toen ook al, dat de reuma mij vertraagde waar ik dit zelf niet kon. Maar hoe kon ik dit een positieve wending geven? Ik wilde zo graag alles weer doen wat ik hiervoor ook deed, maar mijn lichaam was een grote beperkende factor. Via mijn toenmalige manager, ben ik in contact gekomen met het LTC. Via de LTC Leefstijltraining ging ik een intensief traject in. De training is moeilijk te beschrijven, ik kan er niet goed de vinger op leggen wat me nu daadwerkelijk veranderd en geraakt heeft. Ik verliet de training veel meer in verbinding met mezelf en ik had de laatste stap gezet in het acceptatieproces. Hoewel ik ook wegging met het gevoel; “nu gaat het pas beginnen”, ik moet het zelf waarmaken!
Na de training ging het mentaal veel beter met me. Ik wist dat ik een beperkt energieniveau had en probeerde deze grens niet meer voortdurend te overschrijden. Ik ging bewust om met de energie die ik had. Tijdens het revalideren wist ik dat ik alles in het werk wilde stellen om weer zoveel mogelijk te kunnen. Er was iets wezenlijks in mij veranderd, ik wilde en kon denken in mogelijkheden in plaats van in beperkingen. Op dit moment, zeven jaar later, ben ik helemaal klachtenvrij en werk ik als coördinator Talentprogramma doelgroepen bij Achmea. Dit is een project waarbij we 15 personen met een lichamelijke beperking of chronische ziekte de mogelijkheid bieden om een jaar werkervaring op te doen. In dat jaar bieden we ze bovendien handvatten om door te kunnen stromen. Met LTC ben ik nu de mogelijkheden aan het verkennen om in dat kader een soortgelijke training aan hen aan te bieden; iets waardoor de cirkel voor mij rond is!" |
Natasja van Wijngaarden, Organisatietraining Santiago (employability), 2011 "Prachtig om te zien wat er met mensen gebeurt als ze met de thema's persoonlijke ontwikkeling en verantwoordelijkheid nemen voor de eigen loopbaan aan de slag gaan", lacht Natasja, teammanager bij Achmea Zorg & Gezondheid, afdeling Operations. Ze heeft samen met haar team het Santiagotraject gevolgd. Een employabilitytraject op maat, begeleid door LTC. "Jullie kracht vind ik de persoonlijke benadering en de diepgang die je daarmee creëert. Jullie trainers zijn in staat om op persoonlijke niveau te kijken naar de het individu. Dat maakt het van onschatbare waarde voor jezelf en voor het team". Lees hier het hele interview. |
Karin v/d M, Leefstijltraining, november 2011 "Mijn leidinggevende adviseerde me deze training te volgen. Al na de eerste dag kwam ik tot de conclusie dat het behalen van mijn doelen (weer wat “steviger” worden, weer leren incasseren en relativeren) beslist tot de mogelijkheden behoorde: ik merkte tijdens de oefeningen al snel dat mijn angsten en problemen weliswaar wel bestonden, maar dat er onder de oppervlakte nog steeds dezelfde , vertrouwde persoon bestond. Maar hoe kon ik die weer naar boven laten komen? Tijdens de twee dagen erna bleek dat de gebeurtenissen in mijn verleden, hoewel talrijk en met veel gevolgen, eigenlijk geen grote rol meer speelden in mijn gedrag van het heden; mijn grootste probleem waren de actuelere moeilijkheden rondom mijn werk, al dan niet door mijzelf veroorzaakt.
In de loop van de weken na de training ging het iedere week iets beter met me, ik werd vrolijker, laconieker en ook de collega’s reageerden hier weer positief op. Met name rondom het werk zijn er veel dingen op hun plaats gevallen. Ik heb goede gesprekken gevoerd en de lucht is behoorlijk opgeklaard. Ook heb ik een nieuw tijdelijk contract gekregen, waar ik heel blij mee ben. Ik ben LTC dankbaar voor de telefoongesprekken die ik na de training heb gevoerd, en waardoor ik “gedwongen” werd om terug te kijken op vroeger tijden, toen ik nog wel weerbaar en assertief was. Doordat ik nu weer positiever en vrolijker in het leven sta, lijken ook de oogproblemen kleiner en gemakkelijker te accepteren. Je ziet, er is niet eens altijd heel veel voor nodig om jezelf weer terug te vinden en weer lekker “in je vel” te komen zitten. Met de juiste begeleiding en training kun je het gewoon zelf voor elkaar krijgen! |
Gijs, LTC Leiderschap in persoonlijke ontwikkeling, juli 2011 "Intensieve training. De opbouw van de training en de snelheid waarmee de kern wordt geraakt is verbluffend. Het heeft mij de verbinding met mezelf terug gegeven, waardoor ik makkelijker en intensiever de verbinding met anderen durf te maken. Een nieuwe dimensie in contacten met anderen. Heel veel dank gaat uit naar Jan en Monique, die allebei op hun eigen manier je weten te raken met één opmerking of interventie. Ik ben geraakt en wens dat alle deelnemers na mij ook toe". |
Jan, LTC Leefstijltraining, juli 2011 "Deze training heeft me inzicht gegeven in de mate van erkenning die ik mezelf en anderen geef. Loslaten en vasthouden, ruimte geven en ruimte maken. Prachtige training."
|
Ilse, LTC Leefstijltraining, april 2011 "Mij is tijdens de training nog duidelijker geworden dat ik teveel in een negatieve spiraal en gedachtengang zit. Ik heb behoefte aan meer plezier, vrolijkheid en vooral luchtigheid in mijn leven. En de enigfe die dat kan veranderen ben ik. Uit mijn comfortzone komen was dan ook verrassend plezierig. En wat doet muziek daarin veel! " |